Bij Armeense bruiloften denkt iedereen gelijk aan de overvolle tafels vol heerlijke gerechten, veel gezelligheid en natuurlijk een cameraploeg die alles nauwkeurig vastlegt. Dit feest vindt plaats voor het nieuwe echtpaar en hun verbinding in de kerk. In dit stukje zullen we nader ingaan op de christelijke rituelen die in de Armeense kerk voor het echtpaar worden gehouden.
In het begin zegent de priester de trouwringen van man en vrouw. Dit wordt gedaan als teken van de spirituele verbondenheid van het echtpaar. Vervolgens worden er twee stukken uit de Bijbel voorgelezen: dit zijn de verzen uit Efeziërs 5:22-33 en Mattheüs 19:3-12. In Efeziërs wordt de vrouw opgedragen het gezag van haar man te erkennen. Daarbij wordt de man opgedragen zijn vrouw lief te hebben en te beschermen als zijn eigen lichaam. Vervolgens volgt uit Mattheüs dat de man zijn vader en moeder zal verlaten, en zich zal hechten aan zijn vrouw. Zij samen zullen niet langer twee, maar één geheel vormen. En wat God bij elkaar brengt, mag de mens niet scheiden.
Daarna worden er twee kronen op de hoofden van de bruid en bruidegom geplaatst. De kronen staan symbool voor het koninkrijk van het echtpaar: de koning en koningin van hun gezin. Aan hen wordt gevraagd om voor altijd van elkaar te houden, voor elkaar te zorgen en hun koninkrijk in alle eerlijkheid en wijsheid te behouden. Vervolgens zegent de priester een glas wijn en overhandigt dit glas aan de bruid en bruidegom. De wijn symboliseert het eerste wonder van Jezus Christus, namelijk het wonder waarin Jezus Christus tijdens een bruiloft het water veranderde in wijn. Het echtpaar wordt gevraagd om vanaf dat moment alles met elkaar te delen. Tot slot vertelt de priester dat God Zijn liefde toonde voor de mensheid via de koppels: Abraham en Sara, Isaak en Rebecca, Jakob en Rachelle, Jozef en Asnat, Zacharias en Elisabeth en tot slot de namen van de bruid en bruidegom. Op dat moment bidt de priester dat het nieuwe echtpaar dezelfde zegen mag krijgen als deze Bijbelse figuren.
Samengevat dient het huwelijk om de man en vrouw in eeuwige eenheid voor God te verenigen en het zegen van de kerk te ontvangen. Dus het prachtige feest dat na de betekenisvolle kerkdienst plaatsvindt, heeft zijn rechtvaardiging gevonden.