Het kruisbeeld is een religieus sieraad dat volgens de orthodox-christelijke traditie alleen gedragen mag worden door degenen die het doopsel zijn ondergaan. Wanneer de priester tijdens de doop het water heiligt met het kruis en datzelfde kruis vervolgens op de borst wordt gedragen, wordt deze aanraking met het lichaam en het kruis ook heilig. Het kruisbeeld van het doopsel is dus heilig en mag later niet worden vervangen. Hoewel deze traditie niet rechtstreeks uit de Bijbel komt, is het wel diep geïntegreerd in de orthodox-christelijke gemeenschap. Daarbij speelt het kruisbeeld de hoofdrol in het debat over of het dragen van religieuze sieraden zondig is. Om een antwoord op deze vraag te vinden, zullen wij ons buigen over Bijbelse uitspraken over sieraden en de symboliek van het kruisbeeld.

In de eerste brief van Petrus wordt gezegd: “Uw sieraad moet niet bestaan uit iets uiterlijks: het vlechten van het haar, het dragen van gouden sieraden of het aantrekken van mooie kleren; maar uw sieraad moet zijn de verborgen mens van het hart, met het onvergankelijke sieraad van een zachtmoedige en stille geest die kostbaar is voor God.” (1 Petrus 3:3-4).

Deze Bijbeltekst onderwijst ons het volgende: de sieraden die wij dragen, zijn niet wat ons tot christenen maken. Wij moeten ons niet laten meeslepen door uiterlijk vertoon of door bezittingen, maar ons concentreren op de toewijding van ons hart aan God. Zolang wij ons uiterlijk vertoon niet boven ons innerlijk stellen, is het dragen van een kruisbeeld niet zondig.

Een kruisbeeld is bovendien niet zomaar een sieraad. Het symboliseert de dood en verrijzenis van Jezus, het herinnert ons aan de genade van God, maar ook aan het geloof en de belijdenis van iedere christen die in deze verlossing gelooft. Wanneer wij het kruisbeeld dragen, moeten wij ons dus afvragen met welke intenties wij dit doen. We kunnen het sieraad onder meer dragen als een openbaar vertoon van geloof, maar ook als een persoonlijke herinnering aan toewijding. De drager van een kruisbeeld verbindt zich met Christus, als het voor de genoemde doel wordt gedragen.

Tot slot speelt de discussie of het kruisbeeld verborgen onder kleding moet worden gedragen of juist zichtbaar aan de buitenkant. Enerzijds heeft iedere christen de taak om het geloof te verspreiden, zich daarbij openlijk christen te vertonen en zich niet te schamen voor het zijn van een christen. Anderzijds moet het kruis niet gedragen worden met de intentie om anderen te laten zien ‘hoe goed iemand als christen is’. Er moet goed gerealiseerd worden dat God ons binnenste ziet; Hij weet met welke intenties een kruis gedragen wordt, want God is almachtig en alwetend; Amen.