De apostel Johannes onderscheidde zich als een geliefde vriend van Jezus. Hij is de schrijver van vijf boeken in de Bijbel (Het Evangelie volgens Johannes, de 3 brieven van Johannes en Openbaringen) en een pilaar in de Christelijke kerk. Ook was hij één van de eerste gekozen discipelen van de Heer en was hij de jongste van allen.

Johannes en zijn broer Jakobus, een andere discipel van Jezus, waren vissers in de Zee van Galilea toen Jezus hen riep om Hem te volgen. Ze werden later onderdeel van Christus Zijn meest betrokken personen, samen met de apostel Petrus. Zo hadden ze voorrecht bij Jezus te zijn tijdens het opwekken van de dochter van Jaïrus uit de dood, tijdens de transfiguratie en ook bij de lijdensweg van Jezus in Gethsemane.

De loyaliteit van Johannes voor Jezus was enorm. Hij was de enige van de 12 apostelen die tijdens de kruisiging van Christus aanwezig was. Na de komst van de Heilige Geest over de apostelen (Pinksteren) werkte hij samen met Petrus om onbevreesd het Evangelie in Jeruzalem te prediken en leed daarvoor martelingen en gevangenisstraf.

Johannes benadrukt voortdurend dat Jezus de Christus was, de Zoon van God, gezonden door de Vader om de zonden van de wereld weg te nemen. Hij gebruikt veel titels voor Jezus, zoals het Lam van God, de opstanding en de wijnstok. In het hele evangelie van Johannes gebruikt Jezus de uitdrukking “Ik Ben”, waarmee hij zich onmiskenbaar identificeert met God. 

Apostel Johannes diende de kerk in Jeruzalem vele jaren en verhuisde daarna naar de kerk in Efeze. Tijdens één van de vervolgingen van Johannes werd Johannes naar Rome gebracht en in kokende olie gegooid maar hij kwam zonder wonden tevoorschijn. Later werd Johannes verbannen naar het eiland Patmos. Hij was de laatste discipel die nog leefde. Hij stierf op hoge leeftijd in Efeze, rond 98 na Christus.

Tegen het einde van het leven van Johannes wordt gezegd dat hij voortdurend de uitdrukking: “Mijn lieve kinderen, heb elkaar lief!” hethaalde. Hij deed dat omdat hij geloofde dat dit het belangrijkste gebod van de Heer was.

De apostel (Simon) Petrus was één van de 12 apostelen van Christus. Hij is een van de drie apostelen die Jezus het dichtst bij Zich hield.

De naam Petrus (Kefas) betekent letterlijk ‘rots’. Jezus gaf hem deze naam toen hij Hem voor het eerst ontmoette (Johannes 1:43). Jezus vertelt later dat Petrus de rots zal zijn waar Hij Zijn kerk op zal bouwen.

Petrus staat symbool voor veel verschillende dingen. Eén daarvan is een herdersstaf. Het staat voor de rol van Petrus als herder van de kudde van Jezus zelf. Na Zijn opstanding van Jezus gaf Hij de opdracht aan Petrus om Zijn herderdienst te leiden toen Hij hem instrueerde: ‘Weid Mijn schapen’. (Johannes 21:15-17)

Petrus wordt vaak afgebeeld met sleutels. Nadat hij zijn geloofsbelijdenis in Jezus als de Messias en de Zoon van de levende God had gemaakt, zei Jezus ‘…En Ik zal u de sleutels van het Koninkrijk der hemelen geven…’ (Mattheüs 16:19).

Na de opstanding van Jezus werd Petrus een van de meest invloedrijke Christelijke leiders. In het boek van Handelingen zien we dat Petrus de persoon was waar de eerste Christenen voortdurend op vertrouwden. Hij groeide uit tot een begaafd prediker en moedige leider.